Η Ιστορία, στις Εβραϊκές Κοινότητες, δεν γράφεται μόνο με ημερομηνίες, γεγονότα και αρχειακά δεδομένα· αλλά και με προσωπικές μαρτυρίες.

Οι προσωπικές αναμνήσεις, οι οικογενειακές διηγήσεις, οι ιστορίες που περνούν από γενιά σε γενιά συνθέτουν έναν άξονα μνήμης που συνδέει το παρελθόν με το παρόν. Μαρτυρίες που, όταν συλλέγονται και διαφυλάσσονται, αποκτούν συλλογική σημασία.

Φωτίζουν πτυχές της ιστορίας, που συχνά δεν καταγράφονται, συνήθειες, αξίες, τρόπους ζωής· ένα πολύτιμο πολιτιστικό κεφάλαιο για την κατανόηση του παρελθόντος, αλλά και για τη διαμόρφωση της κοινής μνήμης και ταυτότητας.