Απομαγνητοφώνηση
Συνέντευξη με τη Φρίντα Ματαλών – Οι Ταυτότητες
ΑΝΙΤΤΑ ΠΙΝΤΟ: Κυρία Φρίντα, βλέπω ότι κρατάτε στα χέρια σας τις ταυτότητες που σας έδωσαν όταν πήγατε στην Αλβανία. Θέλετε να τις δούμε μαζί; Τι ακριβώς είναι;
ΦΡΙΝΤΑ ΜΑΤΑΛΩΝ: Η μία ταυτότητα είναι της μαμάς μου. Αναγράφει το όνομά της και έχει εκδοθεί το 1943.
Η άδειά μας ίσχυε μέχρι το 1945. Φαίνεται και το ’45 εδώ. Το ’43 είναι η χρονολογία έκδοσης και είχαμε άδεια μέχρι το ’45.
Η δική μου ταυτότητα είναι λίγο φθαρμένη, γιατί η μαμά μου, η κακομοίρα, μου την καρφίτσωνε μέσα στο κομπινεζόν, για να μην με πιάσουν στον δρόμο και να έχω κάτι να δείξω.
Εδώ γράφει: Φρόσω Κανελίδου — το ψευδώνυμο. Η μαμά μου αναφέρεται ως Μαρία Κανελίδου. Φυσικά, ήταν ψευδώνυμα.
Εδώ με έχουν δηλώσει έναν χρόνο μεγαλύτερη — γεννημένη το 1930, ενώ είμαι του ’31. Μικρή λεπτομέρεια… Η μαμά μου αναγράφεται γεννημένη το 1893.
Της μαμάς μου η ταυτότητα είναι σε καλή κατάσταση. Η δική μου είναι φθαρμένη, γιατί την είχα πάντα επάνω μου όταν έβγαινα έξω.
Εδώ είναι και η φωτογραφία μου. Με φωτογράφισαν στο κρεβάτι, όταν ήμουν με τύφο, για να εκδοθεί η ταυτότητα.
Έπρεπε να παρουσιαστεί στη Γκεστάπο. Πήγε η μαμά μου, τρέμοντας φυσικά, και της έβαλαν τη σφραγίδα ότι παρουσιάστηκε.
Σε αυτό το απόσπασμα της μαρτυρίας της, η Φρίντα Ματαλών παρουσιάζει τις πλαστές ταυτότητες που της εκδόθηκαν το 1943, όταν διέφυγε με τη μητέρα της στην Αλβανία. Τα έγγραφα εκδόθηκαν με ψευδώνυμα — η ίδια εμφανίζεται ως Φρόσω Κανελίδου και η μητέρα της ως Μαρία Κανελίδου — και τους παρείχαν άδεια παραμονής έως το 1945. Ακόμη και η χρονολογία γέννησής της είχε τροποποιηθεί, ώστε να φαίνεται ένα χρόνο μεγαλύτερη, ως μέρος της προσπάθειας απόκρυψης της πραγματικής τους ταυτότητας. Η Φρίντα θυμάται πως η μητέρα της καρφίτσωνε την ταυτότητα μέσα στα ρούχα της, για να την έχει πάντα μαζί της σε περίπτωση ελέγχου. Η δική της ταυτότητα είναι φθαρμένη από τη συνεχή χρήση, ενώ της μητέρας της έχει διατηρηθεί καλύτερα. Ιδιαίτερα συγκλονιστική είναι η λεπτομέρεια ότι η φωτογραφία της τραβήχτηκε ενώ ήταν άρρωστη με τύφο, μόνο και μόνο για να εκδοθεί το έγγραφο. Η μητέρα της έπρεπε να παρουσιαστεί στη Γκεστάπο για να θεωρηθεί η ταυτότητα, μέσα σε κλίμα φόβου και αγωνίας. Αυτά τα εύθραυστα χαρτιά αποτέλεσαν μέσο σωτηρίας — σιωπηλοί μάρτυρες μιας εποχής όπου η ταυτότητα μπορούσε να καθορίσει τη ζωή ή τον θάνατο.
Φρίντα Ματαλών
Απομαγνητοφώνηση
Συνέντευξη με τη Φρίντα Ματαλών – Οι Ταυτότητες
ΑΝΙΤΤΑ ΠΙΝΤΟ: Κυρία Φρίντα, βλέπω ότι κρατάτε στα χέρια σας τις ταυτότητες που σας έδωσαν όταν πήγατε στην Αλβανία. Θέλετε να τις δούμε μαζί; Τι ακριβώς είναι;
ΦΡΙΝΤΑ ΜΑΤΑΛΩΝ: Η μία ταυτότητα είναι της μαμάς μου. Αναγράφει το όνομά της και έχει εκδοθεί το 1943.
Η άδειά μας ίσχυε μέχρι το 1945. Φαίνεται και το ’45 εδώ. Το ’43 είναι η χρονολογία έκδοσης και είχαμε άδεια μέχρι το ’45.
Η δική μου ταυτότητα είναι λίγο φθαρμένη, γιατί η μαμά μου, η κακομοίρα, μου την καρφίτσωνε μέσα στο κομπινεζόν, για να μην με πιάσουν στον δρόμο και να έχω κάτι να δείξω.
Εδώ γράφει: Φρόσω Κανελίδου — το ψευδώνυμο. Η μαμά μου αναφέρεται ως Μαρία Κανελίδου. Φυσικά, ήταν ψευδώνυμα.
Εδώ με έχουν δηλώσει έναν χρόνο μεγαλύτερη — γεννημένη το 1930, ενώ είμαι του ’31. Μικρή λεπτομέρεια… Η μαμά μου αναγράφεται γεννημένη το 1893.
Της μαμάς μου η ταυτότητα είναι σε καλή κατάσταση. Η δική μου είναι φθαρμένη, γιατί την είχα πάντα επάνω μου όταν έβγαινα έξω.
Εδώ είναι και η φωτογραφία μου. Με φωτογράφισαν στο κρεβάτι, όταν ήμουν με τύφο, για να εκδοθεί η ταυτότητα.
Έπρεπε να παρουσιαστεί στη Γκεστάπο. Πήγε η μαμά μου, τρέμοντας φυσικά, και της έβαλαν τη σφραγίδα ότι παρουσιάστηκε.