Μιχάλης: 1993, εδώ είναι ο πρώτος σας γιος;

Ρίτα: Ναι, είναι ο Ντάβιντ, ντυμένος έτσι ωραία.

Ρίτα: Και εδώ είναι όλη η γιορτή, οι παππούδες που τον φιλάνε και αυτά, ο δήμαρχος της Λάρισσας, εδώ.

Ρίτα: Εδώ, εδώ είναι η τούρτα, ανάβει τα κεριά, καλώντας έναν έναν, ας πούμε, που ήθελε να τιμήσει, να τα ανάψουν.

Μιχάλης: Νομίζω ότι κάτι έχει ανακαλυφθεί εδώ, εδώ πέρα.

Ρίτα: Ναι, με το σέφερ.

Μιχάλης: Εδώ.

Μιχάλης: Τι γίνεται;

Ρίτα: Εδώ διαβάζει, διαβάζει την Τωρά, όπως έμαθε.

Μιχάλης: Και δίπλα του αναγνωρίζετε τους ανθρώπους;

Ρίτα: Δίπλα του είναι ο παππούς που έχει το όνομά του, Ντάβιντ, και εδώ είναι ο ραβίνος.

Μιχάλης: Θυμάστε το όνομά του;

Ρίτα: Ναι, Ηλίας Σαλμπελάνσης.

Μιχάλης: Πού είστε εσείς;

Ρίτα: Εγώ, εδώ, παντού.

Μιχάλης: Και αυτό πολύ ενδιαφέρον.

Ρίτα: Αυτό είναι που βάζει το, ναι, τα φυλακτήρια.

Μιχάλης: Όλο το άλμπουμ είναι για το Μπαρ Μίτσβα της;

Ρίτα: Ναι.

Μιχάλης: Και μετά υπάρχει κάποια εκδήλωση.

Ρίτα: Όχι, χορός, εδώ όλοι αυτοί που ήρθαν χόρεψαν το βράδυ εκείνο, είναι σε ξενοδοχείο το γεύμα.

Μιχάλης: Ναι.

Ρίτα: Και μετά και χόρεψαν και έφαγαν.

Μιχάλης: Ναι.