
Η περίοδος που προηγήθηκε του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου χαρακτηρίζεται από έντονες πολιτικές ανακατατάξεις, κοινωνικές εντάσεις, ιδεολογικές συγκρούσεις και πολιτιστικές αναζητήσεις. Με τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την οικονομική κρίση του 1929, οι δημοκρατίες είναι ασταθείς, και οι κοινωνίες βιώνουν ένα κλίμα αβεβαιότητας και φόβου.
Η ανεργία, η φτώχεια και η πολιτική αστάθεια αφήνουν ένα ισχυρό κοινωνικό αποτύπωμα και δημιουργούν το πλαίσιο ενίσχυσης των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων.
Η Ελλάδα δεν μένει ανεπηρέαστη από τις διεθνείς εξελίξεις και βρίσκεται αντιμέτωπη με περιόδους αυταρχισμού, τεράστιες κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις και ταραχώδη πολιτική ζωή. Είναι μια εποχή έντασης, όπου η τέχνη και ο πολιτισμός βρίσκουν τρόπους να εκφράσουν την αγωνία και τις ελπίδες των ανθρώπων, λίγο πριν ξεσπάσει η θύελλα του πολέμου που θα άλλαζε τα πάντα.
Οι εβραϊκές κοινότητες της Ευρώπης και της Ελλάδας βιώνουν μια σύνθετη πραγματικότητα και αντιμετωπίζουν αυξανόμενο αντισημιτισμό και ρατσιστική πολιτική. Στην Ελλάδα, οι κοινότητες της Θεσσαλονίκης, των Ιωαννίνων, της Ρόδου και άλλων πόλεων συνεχίζουν την παράδοσή τους, με σχολεία, συναγωγές, πλούσια εμπορική δραστηριότητα και έντονη πολιτιστική παρουσία, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας.
Παρ’ όλα αυτά, οι διεθνείς εξελίξεις σκίαζαν το μέλλον τους, προμηνύοντας τα τραγικά γεγονότα του ολέθριου πολέμου.