Η εβραϊκή παρουσία στη Ζάκυνθο υπήρξε πολυπληθής και ζωντανή ήδη από τον 16ο αιώνα, με τρεις Συναγωγές και ιδιαίτερη σύνδεση με κοινότητες της Ιταλίας και της Κρήτης. Οι Εβραίοι ζούσαν σε οργανωμένο γκέτο έως και την Ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα. Κατά την Κατοχή, χάρη στην ηρωική στάση του Δημάρχου Λουκά Καρρέρ και του Μητροπολίτη Χρυσόστομου, σώθηκαν όλοι οι Εβραίοι του νησιού — μοναδική περίπτωση στην κατεχόμενη Ευρώπη. Για τη στάση αυτή, οι Ζακυνθινοί τιμήθηκαν από το Γιαντ Βασέμ, ενώ η κοινότητα διατήρησε στενούς δεσμούς με το νησί ακόμη και μετά τη μετανάστευση στο Ισραήλ.